Hoe ziet een dag in de Tour eruit?

Angelique Wammes heeft in 2012 de Tour de France gefietst met het evenement Tour de Concorde. Vanuit deze ervaring beantwoord ze vandaag de vraag: Hoe ziet een dag in de Tour er nu eigenlijk uit?

En bloc_kleinEnerzijds heel makkelijk te beantwoorden, want het komt kortom neer op slapen, opstaan, eten, fietsen, eten, douchen, nog meer eten, spullen voor de volgende dag klaarleggen en slapen. En dat drie weken lang. Zo klinkt het dus allemaal helemaal niet zo leuk, maar uit eigen ervaring kan ik je verzekeren dat het echt onwijs gaaf is om mee te fietsen. Ik wil je dan ook graag meenemen in een dag uit mijn Tour 2012.

Zaterdag 7 juli 2012: Belfort (Fra) – Porrentruy (Zwi)

We zitten ondertussen aan het einde van de eerste week en het lichaam is natuurlijk al moe van de afgelopen dagen. Gisteren was de etappe geëindigd op de zware La Plance des Belles Filles, waar iedereen van tevoren toch (gelukkig ongegronde) vrees voor had. Voor vandaag staat er weer een loodzware etappe op het programma met een uitstapje naar Zwitserland en onderweg zeven colletjes in de 4e tot 2e categorie. Hoewel het lichaam wat moe aanvoelt na een proloog en 7 etappes, wordt het gevoel op de fiets elke dag ook beter. Het lichaam went aan de inspanning, het team is steeds beter op elkaar ingesteld en de etappes worden steeds mooier. En niet onbelangrijk, wat zorgen de vrijwilligers goed voor ons.

Vandaag zijn we opgestaan in onze comfortabele camper die ik deel met de drie andere fietsende dames. Een gezellige boel en toch komen we ook aan genoeg slaap toe. Zodra de eerste is opgestaan, volgt de rest snel, kleden we ons aan en gaan snel naar het ontbijt. Zonder goed ontbijt kom je nergens, dus dit is elke dag weer een belangrijk moment. De meeste van ons zijn nog wat slaperig en de sfeer nog wat rustig. De ene kijkt met vrees naar vandaag, want wat een klimmetjes… de andere (onze berggeiten) en ook ik, kijken vooral met veel plezier naar vandaag. Eindelijk van die ‘vlakke’ etappes af en we mogen een uitstapje naar Zwitserland maken. Na het ontbijt worden alle spullen bij elkaar gezocht en vertrekken we met de busjes en fietsen naar de start van de etappe. Het busje blijft zoals altijd de hele dag bij ons in de buurt voor mentale steun, maar veel belangrijker nog voor de bevoorrading en reservemateriaal.

We worden vandaag echt verwend met de etappe. Het weer is super, goed warm, maar doordat we elke 40 km een bevoorrading hebben, kunnen we voldoende drinken. De etappe is onbeschrijfelijk mooi, veel autoluwe wegen, super mooie klimmetjes en als klap op de vuurpijl steekt er voor ons team ook nog een hertje de weg over. Hoe dichter bij de natuur wil je komen. Zoals elke dag hebben we halverwege de dag een wat langere stop voor een goede lunch, want op alleen snelle jelle’s en sportdrank kom je er wel, maar wat pasta of een rijstsalade is dan een welkome afwisseling. Ook even met de billen van het zadel af is geen overbodige luxe.

De laatste kilometers van de etappe zijn elke dag weer anders. Niet alleen vanwege het parcours, maar de ene dag verlang je er meer naar, dan de andere dag. Waar je echt naar toe gaat leven en zo ook vandaag, is de hersteldrank die op je staat te wachten. De eerste keer dat ik dit moest drinken, was ik er zacht gezegd niet heel blij mee. Wat was dat vies zeg. Maar na 8 etappes, is het echt al een moment om naar uit te kijken. Zo heel vies is het eigenlijk niet, het is super goed voor het herstel en het betekent dat je weer een dag bent doorgekomen. Ook vandaag heb ik het weer opgedronken, voordat ik het doorhad.

Het einde van de etappe was vandaag al autovrij en dat betekent dat we er nog een klein sprintje tot aan de finish uit konden persen. Dit gaat voor de profs morgen een zware etappe worden en we discussiëren al flink over wie er morgen de meeste kans heeft op de etappe overwinning. De sprinters gaan deze etappe niet overleven, zouden de klassementsmannen hier al wat laten zien? En die afdaling, die was wel heel erg gevaarlijk, zouden er flinke valpartijen ontstaan? Die stootkussens houden dat waarschijnlijk ook niet echt tegen. Ik moet mijn moeder maar even bellen dat ze morgen maar niet naar de etappe moet kijken. Gaat ze zich veel te veel zorgen maken haha.

Na de hersteldrank, wissel ik snel van kleding. Ik vind het fijn om de fietsbroek zo snel mogelijk te wisselen voor iets luchtigers, zodat ook mijn zitvlak vast wat kan bijkomen. Daarnaast grijp ik snel een zak chips uit het busje, want wat zouts na zo’n dag smaakt erg goed. Helaas wordt de zak snel door mijn teamgenoten overgenomen ;-).

Zodra iedereen over de finish is, gaan we met het busje naar de camping. Met een klein uurtje zijn we ook daar weer aangekomen en oh wat fijn… ik ruik het avondeten al. Zou ik nog snel even onder de douche kunnen? Moet passen denk ik dan en wanneer ik weer schoon bij de camper aan kom, kan ik zo aanschuiven voor het avondeten. Ook het toetje gaat er zoals elke dag weer goed in.

Na het eten is er tijd voor een snelle massage. Helaas ben ik de afgelopen dagen geblesseerd geraakt aan mijn achillespees en beide knieën. De massage zorgt dat alle spieren goed losgemaakt worden en hopelijk verergeren de blessures dan niet verder. Daarna snel door naar mijn fiets. Is de bandenspanning nog op orde, is de ketting schoon en goed gesmeerd? Alles lijkt er goed uit te zien, dus vandaag kan ik vroeg naar bed. In de camper leg ik alles klaar voor morgen en ook dat begint na 9 dagen al echt routine te worden.

Een korte sms naar het thuisfront en een twitter eruit. Mijn weblog werk ik morgen wel weer bij, daar heb ik vandaag even geen zin in. Welterusten!

Even voorstellen: Alwin Snippe is e-commerce manager, spreker en ondernemer. In het jaar 2008 ronde hij zijn studie Bachelor of Commerce af en in zijn tweede leerjaar ontdekte hij een grote passie voor online marketing. Tijdens zijn studie kreeg hij een relatie met Esther Kroes. Haar vader was amateurwielrenner en in een korte tijd heeft hij zijn fietsvirus overgedragen. In de afgelopen vijf jaar heeft Alwin samen met Lars Toebes alle voorjaarsklassiekers gereden en droomt hij ervan om met een groep fanatiekelingen in 2015 de volledige Tour de France te fietsen. – See more at: https://www.tourdekans.org/naamsbekendheid-tour-de-kans/#sthash.E8TnWXe1.dpuf

2 Reacties

  • Lars Toebes:

    Leuk om te horen Douwe! We zien je 27 september bij de informatiedag! 🙂

    Geplaatst op: 15 september 2014
  • Douwe van der Hoeven:

    Na het lezen van dit verhaal krijg ik steeds meer zin om mee te doen, wat een uitdaging!

    Geplaatst op: 03 september 2014

Laat een reactie achter

  • Deel met je vrienden